marzenie

marzenie jeszcze jedno mam - żyć świadomie : D

jeziorko

dzięcioł stukał, owady bzyczały, zanurzona byłam w życiu, w dźwiękach, w pełnej muzyki natury ciszy, jak to uwielbiam, żal mi wracać, chciałabym tak trwać i rozkoszować się byciem :D

kaczuchy

uciekające przede mną kaczuchy

01.07.2014

jest takie miejsce

Ukochane jezioro. Miejsce codziennych wycieczek. Tam niebo łączy się z wodą poprzez pas zieleni, gdzie dzięcioł czarny, gdzie spalone wciąż żyjące drzewo, gdzie cisza i spokój mnie przenika. Chcę tam być, tam wracać i żeby to trwało. Wieczność uwięziona w chwilach.

ukochane jeziorko 30.06.2014

z wawrzynem 30.06.2014

z wawrzynem 30.06.2014

daleko od domu

kiedy jestem daleko od natury
czuję ból i tęsknotę
upływające stracone chwile kiedy mnie nie ma
bo jestem w oderwaniu

w mieście połączenie ucieka (nie czuję go)
skupiona jestem  na rzeczach, sprawach, pełna zajęć,
mam wtedy jedno pragnienie - przywrócić połączenie ;)

dzień niepołączony - dzień stracony
sobie jestem obca i daleka
złość i frustracja narasta

co to jest?

w zgodzie z duszą
blisko natury
prawdziwe
potrzebne
realne
z pięknem związane
działanie
spokój
rozwijające
pomocne
pozwalajace żyć
teraz
coś dla mnie
co porwie mnie i poprowadzi
i będzie tym właśnie
w końcu
i początkiem innego

iluzja

widzę powierzchnię,
 iluzję, która zakrywa rzeczywistość
jest jak maska
zobaczyć ją najpierw musisz
twarzą się wydaje a nie jest

na spacerze łowne zwierzę

wielki ptak, jastrząb? orzeł bielik, ma ponoć w pobliżu gniazdo

miałam sen

śniła mi sie leszczyna w orzechy obfitująca

wojownik

jestem ogniem zanurzonym w ciemności
z niej się wyłaniam jak z ciszy i płonę

dźwięk ruchu przecina powietrze
wibruje we mnie
jestem wojownikiem
z wewnątrz na zewnątrz na spotkanie zmierzam

jestem ogniem zanurzonym w ciemności
z niej się wyłaniam jak z ciszy i płonę

nienawiść

nienawiść, którą żywię
ma określoną formę i kształt
jest człowiekiem
ma imię i nazwisko
przeszłość, teraźniejszość i przyszłość
życie
które kiedyś kochałam

dzwięki

słyszę wiatr, otwierające się pąki
dźwięk ognia, spadające krople

skąpana jestem w wibracjach, zanurzona w dźwiękach
odbieram każdą komórką, uchem niedosłyszalny szept
ranią mnie słowa, litery uformowane w kształty wyrazów

nie mów nic, słyszę nawet jeśli nic nie mówisz

gdy umarłeś

gdy umarłeś
nie było nic prócz rozpaczy
ciemności i krainy lodu

w czerń odziana
królową śniegu się stałam
przemierzałam  przez życie umierając
przez sekundy, minuty, godziny, dni

zmęczona jestem mrokiem, chłodem, śmiercią
żywa wciąż wewnątrz jestem

zdejmę żałobny kir, kochany
stanę się królową życia
na powrót, choć chwilę

umierająca królowa

jestem jak umierająca królowa
władająca królestwem
władam nim jak życiem
powadzę swój lud ku wolności i wyzwoleniu
spełniam role i funkcje
umierając
żyję i jestem żywa

pomysł

ciekawa jestem jak wygląda dzień, zwykły dzień innych ludzi
co ich zajmuje, co jest dla nich ważne, co robią, jak żyją
jaki jest motyw przewodni dnia

czy to możliwe?

mgnienie, delikatne jak sieć pajęcza,
trwa to ułamek sekundy
nić połączenia, bliskości, jedności, zrozumienia
mimo zaklęcia w formę

patrząc w oczy
widzę tą samą żywą istotę
ubraną w inną formę i przez nią określoną
niedostrzegalna nić