dzień pierwszy sobota

rosy mało na trawie

pokrzywa kwitnąć zaczyna

krwawnik zielony soczyście

z ziaren których w zimie nie zjadły ptaki

wyrosło zboże

ptaki śpiewają

słyszę i widzę

poranek

nadzieja

wdzięczność

piękno

modlitwy zostały wysłuchane

zachwyt nad istotą przejawioną

nad formą

gdy zamykam oczy i widzę siebie

czarne luski odpadły,

ruch jest wolny, nieskrępowany

tańczę lekko wirując i odpadają kolejne warstwy

dzień pierwszy poniedziałek

pachnie

szumi 

trawa zielona faluje

dotykam

stopami zimnej rosy

kąpię się 

w świetle

na Dzień Mamy od Wiki

The beauty is inside


Jesteśmy złączone
czuję to połączenie

Boże uratuj mą duszę, uzdrów i prowadź

duszo

moja ukochana

już nigdy mnie nie zostawiaj

bez ciebie nie ma mnie

nie czuje 

nie widzę

piękna

jestem poza

dzień pierwszy czwartek

gdy zamknę oczy w pięknym świecie spalona postać na dłoniach utkanej ze światła istoty zanurzona jest w wodzie, strumień przez nią przepływa

dzień pierwszy środa

Gdy zamknę oczy widzę/czuję piękny świat, pełen zieleni, kwiatów, słońca
na łące leży czarna spalona postać, dotykać nie można
i druga ze światła utkana krople sączy do ust

Byłam na angielskim wczoraj i rozmawialiśmy z Igorem na temat śmierci i umierania, braku nadziei.
Brak nadziei i zły stan zdrowia
Płakałam i źle mi z tym było. Bo czy lekcje jęz. angielskiego są od płakania?
Może są, bo przy Nim mówię czego nie mówię, a w obcym języku mi łatwiej.

Podsunął mi Igor medytację/wizualizację, z wyobrażaniem swojego świata, siebie i dokonywania zmian.

jest

jest taki ból

który radość odbiera

piękno i miłość

jest taki ból,
który zabija

wygłodniałe

spoglądam w twoje oczy

nie ma ciebie

puste są

słowa twoje

i

gesty

nie ma ciebie

mój kochany

zima

mam zimne ręce

zimne dłonie

jestem zimna 

zimna jak lód

jak wieczna zmarzlina

ukryta głęboko

głęboko schowana

w krainie nieistnienia

tęsknota

najbardziej brakuje mi miłości

tego ciepła,

które rozświetla od wewnątrz

bez niej nie czuję,

że jesteś blisko,

czuję nic

zaklęta w kamień

mój kochany

pokora

w pokorze

nie tupię nóżką 

w oręż kobiety odzianą

ustami czerwienią nie przemawiam

nie emanuję zwierzęcym magnetyzmem

jestem cicha

jestem pokorna

z oddali spoglądam

patrzę co się przejawia

i jak we mnie

i wokół

ból

ból

który kiedyś był bólem istnienia

przejawiony

5 przemian

a teraz kuchnia 5 przemian

jestem

jestem

sumą

działań 

myśli 

energii

idę

idę

krok 

za krokiem

w ducha niepogodzie

idę

krok za krokiem

rok za rokiem